Na al die tijd snap ik nog steeds niet waar ik toen het lef vandaan haalde. Waarom ik toen niet in huilen ben uitgebarsten.  Ik stond daar in het donker, misselijk van de afgrijselijke geur, terwijl ik hem voelde naderen. Pas toen ik een greep om mijn arm voelde kwam ik in actie. Met een enorme brul stortte ik me op mijn belager. Ik hakte in het wilde weg met mijn schep in het rond. Ik voelde hoe iets scherps mijn huid openhaalde. Toen voelde ik dat ik iets hards raakte, ik voelde de greep om mijn arm verslappen. Toen hoorde ik aan de luide bonk op de grond dat ik hem geveld had. Geen tijd voor controle, ik draaide me om en hakte in op de deur. Het slot sprong open, ik snelde naar buiten.